![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
sesshoCóż... wpadłam dzisiaj na pomysł, że wreszcie mogłabym spróbować zmienić wygląd mojego LJ'a i w ogóle, jako że ten w sumie mi się i nie podoba, i się znudził. Otworzyłam te całe ustawienia, opcję "Dostosuj dziennik", pogapiłam się na to wszystko cielęcym wzrokiem i z ciężkim sercem oraz dużą dozą irytacji zrezygnowałam. Dodatkowo jeszcze wkurzyło mnie kilka innych rzeczy, więc siedzę teraz wściekła. _^_
Ostatniego rozdziału Naruto nie chciało mi się czytać, przejrzałam najnowszy i doszłam do wniosku, że tego też nie przeczytam. Jakoś kompletnie tracę tym zainteresowanie. A ta walka tocząca się przez ostatnie rozdziały jest strasznie nudna.
A teraz do meritum postu. ^^ Jakiś czas temu nabazgrałam sobie 2 drabble (a raczej coś pokrewnego) z TRC. Fay w roli głównej, post-Tokyo, angst. Niemniej miło mi będzie, jeśli to przeczytacie, a jeżeli jest denne, to prosiłabym o konstruktywną krytykę (aka bezlitosne zjechanie z jakimś pozytywnym akcentem;).
Title: Shattering to pieces
I wonder if something like ‘us’ ever existed. If yes, then you shattered it into pieces. And I’m grateful for that. Because I’ve never wanted ‘us’ to exist in first place. So it’s good that you forced me to stay alive, that you finally did something I can’t forgive you, something I don’t want to forgive you.
It opened my eyes, too. I had been blind till now. I didn’t even notice that I had crossed the line. Foolishly.
It was fun, too much fun. I can see it clearly now. Only now. Really, how much had it to take for me to realize it? Ridiculous, aren’t I. I’ve been doing everything in my might not to get involved, trying so hard all the time just not to get involved. I failed anyway. But now… Now that I’m aware of my mistake… I’m sure I’ll manage to fix it. I just have to stop treating you so differently, so… specially…as I did before. It won’t be a too hard thing to do.
I used to wear a mask, because it’s easier that way. This… I guess that if I just don’t make any effort at all, it should be enough to get rid of those pieces that are still left.
*******
‘Don’t smile when you’re not in the mood to do so’, she said. And his smile faltered.
And he obeyed, because he cared. Even when he had tried so desperately not to. It was already too late. Formerly he had been smiling to distance himself from them. From him.
They had been false grins so it had worked.
Now he realized that not smiling will be effective as well. Because the other one expected him to smile and lie. Because he could see through his seemingly casual lies. So the lack of them unnerved him, annoyed.
It is good, he decided. It will do.
Ostatniego rozdziału Naruto nie chciało mi się czytać, przejrzałam najnowszy i doszłam do wniosku, że tego też nie przeczytam. Jakoś kompletnie tracę tym zainteresowanie. A ta walka tocząca się przez ostatnie rozdziały jest strasznie nudna.
A teraz do meritum postu. ^^ Jakiś czas temu nabazgrałam sobie 2 drabble (a raczej coś pokrewnego) z TRC. Fay w roli głównej, post-Tokyo, angst. Niemniej miło mi będzie, jeśli to przeczytacie, a jeżeli jest denne, to prosiłabym o konstruktywną krytykę (aka bezlitosne zjechanie z jakimś pozytywnym akcentem;).
Title: Shattering to pieces
I wonder if something like ‘us’ ever existed. If yes, then you shattered it into pieces. And I’m grateful for that. Because I’ve never wanted ‘us’ to exist in first place. So it’s good that you forced me to stay alive, that you finally did something I can’t forgive you, something I don’t want to forgive you.
It opened my eyes, too. I had been blind till now. I didn’t even notice that I had crossed the line. Foolishly.
It was fun, too much fun. I can see it clearly now. Only now. Really, how much had it to take for me to realize it? Ridiculous, aren’t I. I’ve been doing everything in my might not to get involved, trying so hard all the time just not to get involved. I failed anyway. But now… Now that I’m aware of my mistake… I’m sure I’ll manage to fix it. I just have to stop treating you so differently, so… specially…as I did before. It won’t be a too hard thing to do.
I used to wear a mask, because it’s easier that way. This… I guess that if I just don’t make any effort at all, it should be enough to get rid of those pieces that are still left.
*******
‘Don’t smile when you’re not in the mood to do so’, she said. And his smile faltered.
And he obeyed, because he cared. Even when he had tried so desperately not to. It was already too late. Formerly he had been smiling to distance himself from them. From him.
They had been false grins so it had worked.
Now he realized that not smiling will be effective as well. Because the other one expected him to smile and lie. Because he could see through his seemingly casual lies. So the lack of them unnerved him, annoyed.
It is good, he decided. It will do.
![[identity profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/openid.png){kind=small}
no subject
Date: 2007-11-25 03:53 pm (UTC)jeśli chcesz po prostu zmienić styl, to w "dostosuj dziennik" wyświetli Ci się lista dostępnych dla twojego konta styli i będziesz sobie mogła wybrać. jeśli chcesz natomiast coś bardziej ambitnego, to proponuję zmienić na styl taki jaki ja mam (to są coś z box w nazwie) upnąć jakiś obrazek, wrzucić i dobrać kolorki. jak chcesz header to trzeba go ustawić w ccsie. ja jeszcze nie umiem ccs'a więc tu Ci nie pomogę ^^''
obrazki zmienia się tak:
dostosuj dziennik -> Customize selected theme
z boku masz menu -> style -> 1.colory dziennika 2.czcionki 3.images.
mam nadzieję, że pomogło ^^''